सुनिल तुगनायत, सिटी हब मिडिया वणी…
सध्या संपूर्ण विदर्भात उन्हाचा पारा चांगलाच वाढला आहे. या तीव्र उष्णतेचा फटका केवळ मनुष्यजातीलाच बसत नसून, निसर्गातील मुके जीवही यामुळे होरपळून निघत आहेत. अशाच एका कडक उन्हाच्या दिवशी, म्हणजे २७ मे २०२६ रोजी, मारेगाव तालुक्यातील मांगरूळ येथील श्री. मंगेश मोहितकर यांच्या शेतात उन्हामुळे प्रचंड अशक्त झालेला एक अजगर आढळून आला. निसर्गाच्या या चक्रात सापडलेल्या एका मुक्या जिवाची ती अवस्था पाहून मानवी संवेदनेला पाझर फुटला आणि तिथूनच सुरू झाला एका प्रामाणिक सेवाभावाचा प्रवास.
संकटाच्या वेळी धावून आली ‘माणुसकी’…
शेतात अजगर दिसताच भीती न बाळगता, एका जिवाला वाचवण्याच्या उद्देशाने सर्पमित्र आनंद गव्हाणे यांनी तत्परता दाखवली. त्यांनी तातडीने वनविभागाचे क्षेत्र सहाय्यक श्री. दीपक कुरेकर यांना याची माहिती दिली. माहिती मिळताच वनरक्षक कु. ज्योती नैताम यांनी सहकाऱ्यांसह घटनास्थळ गाठले. उन्हाने व्याकुळ झालेल्या त्या अजगराला सुरक्षितरीत्या ताब्यात घेऊन उपचारासाठी तातडीने तालुका लघु पशुवैद्यकीय सर्व चिकित्सालय, वणी येथे आणण्यात आले.
डॉक्टरांचे शर्थीचे प्रयत्न आणि उपचार…
पशुवैद्यकीय रुग्णालयात आणले तेव्हा अजगराची स्थिती अतिशय गंभीर होती. वाढलेले शरीराचे तापमान (Increased Body Temperature), हालचालींमधील कमालीचा मंदपणा आणि तोंड उघडे ठेवून श्वास घेण्याचा प्रयत्न… ही सर्व उष्माघाताची (Heat Stress) स्पष्ट लक्षणे होती.
या कठीण प्रसंगी पशुवैद्यकीय अधिकारी डॉ. प्रेरणा कनले व पशुधन पर्यवेक्षक श्री. अखिल गुंजेवार यांनी तात्काळ उपचार सुरू केले. त्यांनी अजगराला ‘फ्लुइड थेरपी’ (Fluid Therapy) आणि आवश्यक ती औषधे दिली. डॉक्टरांच्या या अचूक उपचारांमुळे काही वेळातच अजगराच्या प्रकृतीत सुधारणा झाली आणि त्याचा जीव वाचला.
अखेर सुरक्षित अधिवासात मुक्तता…
उपचारानंतर अजगराची प्रकृती स्थिर झाल्यावर, डॉक्टरांच्या सल्ल्यानुसार आणि वाढत्या उष्णतेचा अंदाज घेऊन वनविभाग मारेगावच्या उपस्थितीत त्या अजगराला ‘निंबाळा तलाव’ परिसरातील त्याच्या नैसर्गिक आणि सुरक्षित अधिवासात सुखरूप सोडण्यात आले.
माणसातील सेवाभाव आणि जीवदयेचे अनुपम उदाहरण!
ही घटना केवळ एका प्राण्याची सुटका करण्याची नव्हती, तर ती मानवामध्ये असलेल्या ‘वसुधैव कुटुंबकम्’ आणि ‘जीवदये’च्या भावनेचे उत्कृष्ट उदाहरण आहे. जेव्हा निसर्ग आपले रौद्ररूप दाखवतो, तेव्हा मनुष्य आपल्या बुद्धीचा आणि कर्तव्याचा वापर करून निसर्गातील इतर घटकांना कसे वाचवू शकतो, हे यातून दिसून येते.
सर्पमित्र आनंद गव्हाणे यांची तत्परता, वनविभागाच्या कर्मचाऱ्यांची कर्तव्यदक्षता आणि पशुवैद्यकीय डॉक्टरांचे वैद्यकीय कौशल्य यांच्यातील अचूक ‘समन्वया’मुळे एका मुक्या जिवाला नवजीवन मिळाले. प्राण्यांबद्दल वाटणारी हीच सहानुभूती आणि सेवाभाव खऱ्या अर्थाने माणुसकी समृद्ध करत असतो.
